Sód i potas. Oba pierwiastki regulują w ustroju gospodarką wodną, ciśnienie osmotyczne i równowagę kwasowo-zasadową.

Zapotrzebowanie organizmu na sód pokrywane jest przez sól kuchenną dodawaną do potraw. Człowiek średnio powinien otrzymywać dziennie 10—15 g soli. Jednak ilość ta bywa zbyt mała przy wykonywaniu ciężkiej pracy fizycznej, pracy w warunkach wysokich temperatur, ponieważ wówczas występują znaczne straty soli, wydzielanej wraz z potem. Z potem można wydalić do 20 g soli. Niedobór ten najlepiej jest uzupełnić przez solenie potraw lub podawanie napojów z dodatkiem soli kuchennej.

Zarówno niedobór, jak i nadmiar soli w organizmie nie jest pożądany. Następstwem niedoboru może być osłabienie, brak apetytu, mdłości, zmęczenie, pragnienie. Nadmiar obciąża narządy krążenia i wydzielania, prowadzi do zatrzymania wody w ustroju — może wywołać zaburzenia nerek i układu krążenia.